Mr.Magoriums Wonder Emporium (2007) 23.976 fps OCR runtime 01:34:16
"มหัศจรรย์..ร้านของเล่นพิลึกโลก"
นี่คือหนึ่งในเรื่องโปรดตลอดกาลของผม
ถึงแม้จะเริ่มในห้องใต้ดินก็เถอะ
ผมจะดำเนินเรื่องตามที่คนๆ นี้เขียนไว้
เบ็ลลินี่
ผู้ใช้ชีวิตอยู่ภายใต้..ปาฏิหาริย์แห่ง...
ห้างมหัศจรรย์ของคุณมาโกเรี่ยม
ใช่ครับ เขาเข้านอนกับตุ๊กตา
งานของเบ็ลลินี่คือเขียนหนังสือทุกเล่ม ให้กับเด็กๆ ที่มาที่ห้อง
มันยังเป็นบันทึกหมายเหตุ ชีวิตของคุณมาโกเรี่ยมเองด้วย
ครั้งนึงคุณมาโกเรี่ยม เคยผลิตของเล่นให้นโปเลียน
เคยเล่นตั้งแต่ชนะอับราฮัม ลินคอร์น
และรั้งสถิติผู้ห้อยหัว ได้นานที่สุดมาจนถึงปัจจุบัน
- บางคนเรียกคุณมาโกเรี่ยมว่าอัจฉริยะ - "ไว้เติมทีหลัง"
แต่แม่ผมเรียกเขามนุษย์ประหลาด
และมีหนุ่มชาวดีทรอยซ์คนนึง
ดันเรียกเขาว่า "สตีฟ" ซะงั้น
แต่เรื่องราวของมาโกเรี่ยม กำลังเข้าสู่บทท้ายๆ แล้ว
แต่ก็โอเค
เพราะเรื่องทุกเรื่อง กระทั่งเรื่องที่เรารักมาก
ในที่สุดก็ต้องมีวันจบ
และเมื่อจบลง นั่นคือโอกาส สำหรับเรื่องใหม่ที่จะเริ่มขึ้น
ดังนั้นจุดเริ่มของอวสานนี้ จึงเริ่มด้วยตอนที่ชื่อว่า
"เพลงแรกของมอลลี่ มาโฮนีย์"
มอลลี่ มาโฮนีย์ คือผู้จัดการของห้าง
เป็นผู้ช่วยคุณมาโกเรี่ยม และเพื่อนคนเดียวของผม
ทุกๆ เช้า มาโฮนีย์จะเล่นเปียโน
พยายามที่จะจบบทประพันธ์ เพลงแรกของเธอ
แต่เธอไม่เคยค้นพบตัวโน้ตที่ถูกใจ
สมัยที่อายุยังน้อย
ทุกคนคิดว่าเธอคืออัจฉริยะทางดนตรี
นักเปียโนฝีมือเยี่ยม
และเธอเชื่อพวกเขา
แต่บัดนี้..ในวัยผู้ใหญ่เต็มตัว
เธอไม่มั่นใจนัก
ไม่รู้ทำไมพวกผู้ใหญ่ ไม่เชื่อมั่นสิ่งที่เขาทำในวัยเด็ก
แบบว่า..พวกเขา ควรต้องฉลาดขึ้นไม่ใช่เหรอ
สิ่งที่ฮาโมนี่ย์ต้องการคือโอกาส พิสูจน์ตัวเองว่า
เธอเป็นบางอย่างที่ยิ่งกว่า สิ่งที่เธอเคยเชื่อมั่น
และโอกาสนั้นกำลังจะมาถึง
เพราะงั้นบทนี้จึงเริ่มขึ้นแบบนี้
กับหมวกผมที่แขวนค้างเติ่ง
เอริค
ว่าไง มาโฮนี่ย์
กลับมาแล้วเหรอ
ฮะ
ไหนว่าเข้าค่าย 4 อาทิตย์
เปล่าๆ อาทิตย์เดียว
หมวกผมฮะ
เธอคงต้องใช้บันไดแล้วล่ะ
ไม่ ต้องกระโดดสูงอีกหน่อยเท่านั้นเอง
เอริค อย่างต่ำต้อง 7 ฟุตนะ
7 ฟุต ถึงเหรอฮะ
อย่างต่ำ
วิ่งซอยเท้าแล้วกระโดดดีไหม
จ้ะ
- ไปค่ายแล้วได้เพื่อนบ้างไหม - ฮะ
เจ๊ฟ
- มีตัวตนนะ - ฮะ แน่นอน
เจ๊ฟคือสัตว์หรือเปล่า
เขาเป็นกระรอกฮะ
สวัสดีจ้ะ
ได้แล้ว
รถไฟจะเจ๊งก็เพราะแบบนี้
"บ้าน"
สุขใจในยามร้องเพลง..
- มาโอนี่ย์ - อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะ
เช้าแล้วเหรอ เยี่ยม เข้ามาๆ
- หลับสบายไหมคะ - กลับหัวกลับหาง เท้างี้คันยิบๆ
มอร์ติเมอร์ ลุกจากเบาะเดี๋ยวนี้
ชอบกินหัวผักกาดไหม
ไม่มีใครชอบหรอกค่ะ
งั้นเธอไม่ชอบพุดดิ้งหัวผักกาดแน่
น่าจะไม่
น่าเสียดาย เพราะฉันเพิ่งทำเนี่ย
ท่านคะ หนูอยากคุย เรื่องที่เราคุยค้างไว้
เมื่ออาทิตย์ก่อนอีกครั้งค่ะ
เรื่องกระดาษไม่ควรชนะค้อนน่ะเหรอ
ไม่ค่ะ เรื่องหนูน่าจะหางานใหม่น่ะ
นั่นละที่ฉันจะพูด
คะ
ฉันถ่างตาทำพุดดิ้ง หัวผักกาดตลอดคืน
แล้วนึกขึ้นได้ว่า
ฉันเนี่ยเป็นเจ้าของห้างนี้ มามากกว่า 113 ปีแล้ว
- เป็นเวลาที่ยาวนานมาก มาโฮนี่ย์ - ค่ะ นานมาก
เกือบ 114 ปีแน่ะ
และไม่มีสักครั้งที่ฉันได้ดูพวกใบเสร็จ
ฉะนั้นฉันจึงไม่รู้เลยสักนิด ว่าห้างนี้มีมูลค่าแค่ไหน
นั่นไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ ค่ะ
ถูกเผง
มอร์ติเมอร์ รับ
เจ้าม้าลายโง่เอ๊ย
- ฉันจะจ้าง "สมีห์บัญชี" - อะไรนะ
นักบัญชี
พิจารณาจากคำแล้ว
เป็นคำสมาสระหว่าง "สมุหะ" กับ "บัญชี"
บางทีนั่นคือสิ่งที่เราต้องการ
วิเศษ แต่หนูมั่นใจว่า คำนั้นออกเสียงว่า..
ฉันโทรหาพวกนายหน้าจ้างงานแล้ว
เขาบอกว่าจะส่งสมีห์ที่เก่งสุด ๆ มาวันนี้
เป็นอันว่าได้บทสรุปเรียบร้อย
มันจะสรุปเรียบร้อยได้ไง
สมบูรณ์แบบในความเห็นฉัน
ไปกันเถอะ
ท่านคะ
- หนูซีเรียสนะ - เรื่องอะไร
- หนูติดแหง็ก - กับพื้นฉันเหรอ
- เปล่าค่ะ - งั้นอะไร
ในฐานะคนๆ นึง
จำได้ไหมสมัยเด็กๆ
ที่หนูเล่นเพลง รัคมานิน้อฟหมายเลข 2
แล้วทุกคนพูดถึงแววรุ่งของหนู
ตอนนี้หนู 23 แล้ว
และทุกคน ก็ยังคงพูดถึงแววรุ่งของหนู
แต่ถ้าคุณขอให้หนู เล่นเพลงที่จำได้ขึ้นใจ
หนูจะยังเล่นรัคมานิน็อฟ หมายเลข 2 อยู่ดี
ขอแนะนำให้เธอทำให้ทั้งโลกตะลึง
ด้วยมอลลี่ มาโฮนี่ย์หมายเลขหนึ่ง
หนูก็อยาก แต่นี่หนูแหง็ก
มานี่มา
นี่สำหรับเธอจ้ะที่รัก
ขอบคุณค่ะ
คืออะไรคะ
ลูกเต๋าของคอนกรี๊ฟ
หน้าตามันเหมือนกล่องไม้ใบโต
ก็กล่องไม้ใบโตนั่นแหละ
แต่ตอนนี้.. มันคือกล่องไม้ใบโตของเธอ
ขอบคุณค่ะ หนูเพิ่งบ่นอยู่เมื่อคืนเองว่า
บ้านหนูยังมีกล่องไม้ไม่เยอะพอ
การผจญภัยที่แตกต่าง
จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ที่แตกต่าง
เราจะไปผจญภัยกันเหรอคะ
ที่รัก นี่ละเราผจญภัยกันอยู่
เท่าที่ฉันจะพูดก็คือ
ด้วยศรัทธา..ด้วยรัก
กล่องนี่ และสมีห์บัญชี 1 นาย
เธออาจพบตัวเองในดินแดน ที่เธอไม่เคยคิดฝัน
เอาละ มาเปิดห้างกันเถอะ
เดี๋ยวค่ะ
มอร์ติเมอร์ ฉันขอเตือน อย่าวุ่นวายกับตู้เย็น
ท่านคะ
ว่าไงจ๊ะ แม่รวงผึ้ง
คุณยังสวมชุดนอนอยู่เลย
บ้าจริง
- เอริค ขอยืมหมวกหน่อยได้ไหม - ได้ฮะ
ขอโทษค่ะ คุณคะ
ราวห้อยรูปตัวปลาบนโน้นเท่าไหร่คะ
- นั่นเหรอ - ค่ะ
นั่น 50 เหรียญ
- 50 เหรอ - ใช่แล้ว
ไม่แพงไปเหรอคะ สำหรับของตกแต่ง
ดูดี ๆ สิ ปลาสดเชียวนะ
ถ้าคุณไม่อยากเสียเงินแพงละก็
ตรงโน้นมีราวห้อยรูปตัวปลาอีกอัน
ราคาแค่ 17 เหรียญ
แต่ปลาไม่สดนะ
คอลเลสเตอรอลสูงอีกต่างหาก
- มอลลี่ มอลลี่ มาโฮนี่ย์ - คะ
ผมเด๊ฟ
เด๊ฟ วูลฟ์เราเคย เรียนฟิสิกส์ห้องเดียวกันไง
โอ้ไง
ไง คุณ..ยังทำที่นี่อีกเหรอ
ใช่ หมายถึง..
ยังทำ
แล้วคุณล่ะ ตอนนี้ทำอะไรอยู่
ผมเป็นวิศวกร
ยินดีด้วยนะ
รู้ไหม มันตลกมาก
ผมไม่มีทางจำคุณได้แน่
ถ้าไม่เห็นท่าขยับนิ้วนั่น
มันช่วยได้เยอะเลย เวลาใช้เครื่องเก็บเงิน
ยังเล่นเปียโนหรือเปล่า
เล่นอยู่ ทุกวัน
ผมจะอยู่นี่อาทิตย์นึงคุณเล่นที่ไหน
อพาร์ทเมนท์ฉัน
อ้าวผมนึกว่า..
ของนี่จะให้ห่อให้ไหมล่ะ
ไม่ ขอบคุณ
ผมดีใจมากที่ได้เจอคุณ
นึกเสมอว่าคุณเป็นไงบ้าง
- ดีใจที่เจอนะ - จ้ะ เช่นกัน
เดี๋ยว ขอโทษนะ
ลูกเด้งน่ะ
ชอบหาทางหนีเที่ยวอยู่เรื่อย
โอเค ออกมา
ออกมา
อีกตัว
เธอด้วย
ขอโทษทีนะ
โชคดี
โอเค
เฮ้..ก็แค่..มาช็อปปิ้งน่ะ
ช็อปปิ้ง ก็แค่ช็อปปิ้ง
ใครจะว่ายังไงก็ช่าง
ไม่จำเป็นต้องระบายแต่ในเส้น
โทษนะจ๊ะหนู
ช่วยหน่อยได้ไหมจ๊ะ
แน่นอนค่ะ
หลานชายฉัน
อยากได้รถดับเพลิงเป็นของขวัญ
แบบที่มีบันไดทอดสูงๆ กับมีท่อฉีดน้ำน่ะจ้ะ
แต่ฉันหาไม่เจอเลย
ท่าทางต้องพลิกสารบัญยักษ์ค่ะ
ในนี้มี..ของเล่นทุกชนิด ในคลังของเราค่ะ
ทีนี้..."ร" จากรถดี
หรือ "ด" ดับเพลิงดี
ลอง "ด" ละกัน
ทำได้ยังไงจ๊ะนั่น
หนูเปล่าค่ะ
เธอต้องทำอะไรบางอย่างแน่
เปล่าจริงๆ ค่ะ
หนังสือสิทำ
มันมีเวทมนต์
เร็วหน่อยพวก
ดึงขึ้นไปอีก สูงอีกนิด
เฮ้ ไล่นกนั่นไปทีได้ไหม
จัดให้
ฮัลโหล..ฮัลโหล
สวัสดี โทษทีครับคุณ
สวัสดี
เชื่อว่าคุณมาโกเรี่ยมนัดให้ผมมาครับ
คุณนี่เป็นนักชักหุ่นกระบอก ที่แต่งตัวเนี๊ยบเนอะ
ไม่ๆ ผมเฮนรี่ เวสตัน เป็นสมุห์บัญชี
ผมมาสัมภาษณ์งาน
สวัสดี
ฉันชื่อมาโฮนี่ย์เป็นผู้จัดการห้าง
ยินดีที่รู้จัก
ต้องยอมรับว่า
ตอนนายหน้าส่งผมมา ผมไม่รู้เลยว่านี่คือห้างของเล่น
ถ้าเด็กพวกนี้รู้ไต๋ว่า นี่คือห้างของเล่น
เราเจอศึกหนัก แบบโรงพยาบาลบ้าแน่
ล้อเล่นน่ะ
ผมรู้
โอเค
คุณคงอยากคุยกับคุณมาโกเรี่ยมแน่
งั้นขอเวลาฉันแป๊ปนึงนะ
สวัสดี
มีอะไรเหรอ
อะไร
ยืนจ้องคนอื่นมันไม่สุภาพนะ รู้ไหม
ทำไมเธอไม่ไป..
ทำไมต้องทำอย่างนี้ทุกที
สวัสดี เอ็ดเวิร์ด มาโกเรี่ยม
นักผลิตของเล่น
ผู้คลั่งไคล้สิ่งมหัศจรรย์ และรองเท้าชั้นดี
คุณคงมาติดต่อตำแหน่งบัญชี
ครับ..เฮนรี่ เวสตัน
ถอดเลขชุดฟิโบนาซี่ จาก 11 ถึง 16
ให้เป็นจำนวนเต็มที่สมบูรณ์สิ
89
144
233
377 610
ยอดเยี่ยม
เลข 4 น่ะมันจำเป็นจริงๆ เหรอ
ถ้าจะยกกำลังสองต้องมีครับ
ฉันชอบยกกำลัง
เยี่ยม ทีนี้..
อัตราส่วนสัมพันธ์ของฮ็อทด็อก
ตอบแบบเห็นแก่มัสตาร์ด
เพราะอะไรก้อนขนมปัง ถึงไม่เคยพอ
ต้องซื้อพิเศษ
ใช่ แต่เพราะอะไร
เผื่อทำตกพื้น 2 ก้อนครับ
ซื่อบื้อที่ไหนจะทำขนมปังตกพื้นบ้าง
อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอครับ
อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอ
จริงแท้แน่นอนแฮะ
นายนี่ละสมีห์ที่ฉันมองหาอยู่
จ้างแล้ว
- อะไรนะ - ฉันจ้างนาย
ง่ายๆ อย่างนี้เลยเหรอ
- ก็อยากรู้เท่านี้ - ท่านคะ
- ไม่เห็นด้วยเหรอมาโฮนี่ย์ - ไม่เชิงค่ะคือ..
ยอดเยี่ยม
ได้ยินเรื่องดีเกี่ยวกับนายเยอะเลย
จริงเหรอครับ
ยังตอนนี้ แต่ต้องได้ยินแน่
อุตส่าห์หิ้วลูกคิดติดมือมาด้วย
วิเศษ มามะ
เดินดูห้างกันหน่อย
เป็ด เป็ด เป็ด
ห่าน
เราขายเกือบจะทุกอย่าง เท่าที่คนจะจินตนาการได้ คุณสมีห์
ตั้งแต่ ก.ไก่ยัน ฮ.นกฮูก
ฉันเป็นเจ้าของห้างนี้มา 113 ปี
ตั้งแต่เหยียบย่างมาประเทศนี้
แม้จริงๆ ฉันจะประดิษฐ์ ของเล่นมาตั้งแต่กลางปี 1770 ก็เถอะ
- ประทานโทษครับ - อะไร
ท่านบอกว่า 1770 เหรอครับ
ใช่แล้ว ฉะนั้นคุณคงเดาออก
ว่าเรื่องบัญชีคืออะไร ที่แปลกใหม่มากสำหรับฉัน
งั้นท่านต้องอายุอย่างน้อย 240 ปีนะครับ
คุณถูกจ้างแล้ว คุณสมีห์ ไม่ต้องบวกลบโชว์แล้ว
เอ้าตามมา
นี่ไง
ฉันไม่เคยโยนอะไรทิ้งสักชิ้น
ครับๆ พอมองออก
ทั้งหมดนี่ใบเสร็จเหรอครับ
ส่วนใหญ่ บ้างก็เป็นเอกสารสำคัญ
บ้างเป็นภาพสเก็ตซ์ที่ไม่เคยใส่กรอบ
ฉันแยกไม่ถูกหรอก
แสดงว่าท่านไม่เคยทำบัญชี รายรับของท่านเลยสิครับ
ไม่
- หรือยื่นแบบขอคืนภาษี - ไม่
ต่อใบอนุญาตกิจการห้าง
ต่อใบอะไรนะ
ต่อใบอนุญาต ช่างเถอะครับ
คุณทราบนะครับ ถ้าจะตีมูลค่าห้างนี้
โดยประเมินจาก..กองเอกสารนี่
คือภารกิจที่ไม่มีทางเอาชนะได้แน่
ถ้าเผอิญคุณ..สามารถหลีกเลี่ยง สถานะล้มละลาย
หรือถูกฟ้องไล่ที่ หรือเข้าคุก เพราะเลี่ยงภาษีนานขนาดนี้
ทำไมคิดตีมูลค่าห้างตอนนี้
จริงสิ เก็บความลับอยู่ไหม
นโยบายสำนักงานเราเคร่งครัด
โดยเฉพาะเรื่องนั้นอย่าห่วงเลยครับ
แต่คุณเก็บความลับเป็นไหม
ครับผม
ฉันจะอำลาแล้ว
ห้างเหรอครับ
โลกเนี่ย
เห็นรองเท้าคู่นี้ไหม
ฉันไปเจอมันในห้างเล็กๆ ที่ทัสคานี่นู่น
เห็นปุ๊ปก็หลงรักมันทันที
เลยซื้อมาเยอะคู่พอใส่ไปตลอดชีวิต
นี่คู่สุดท้ายแล้ว
เพราะงั้น..ถ้าไม่ว่าอะไร
ฉันมีแข่งดีดลูกหิน
และต้องไปอุ่นเครื่องหัวแม่โป้งก่อน
เอริค
พร้อมแข่งดีดลูกหินกันหรือยัง
- คุณมาโกเรี่ยมฮะ - ว่าไง
- นี่ดูปกติหรือเปล่าฮะ - อะไรนะ
ไม่ มันดูผิดปกติอย่างแรง
เราต้องคอยจับตาดูเสียแล้วเอริค
ตามสบายเพื่อน อยู่บนนี้ก็สนุกดี
ตอนนี้ชื่อตอน..
"ไม่พูดเล่นนะ คอยดู"
- "ลูกบอล" - ฉันไม่ได้พูดเล่น ดู..
เหลือเชื่อ
มาสิ
เจ๋งจริงๆ เลย
- มาเร็ว - ไป
ไม่นะ
มันเยี่ยมมาก
ใครก็ได้ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
เป็นลูกบอลที่เด็ดมาก..ว่าไหม
หลบยังไงก็ไม่พ้น
ตาคนนี้น่ะเพี้ยน
มาโฮนี่ย์ ไม่ทราบคุณเห็น..
ราตรีสวัสดิ์
เห็นคุณมาโกเรี่ยมไหม
เห็น เขา..
เขาสูงประมาณเนี่ย
คิ้วเขาหนาๆ ชี้ๆ
- อยู่ข้างบน - ขอบคุณ
คุณต้องหัดขำเรื่องโจ๊กบ้างแล้วนะสมีห์
นี่ไง ผมหัวเราะในใจ
คุณมาโกเรี่ยมครับ
คุณสมีห์
คุณมาโกเรี่ยม
มาท้าเต้นฮูลาฮูปกับฉันใช่ไหม
เรามีปัญหาใหญ่นิดหน่อยครับ
ปัญหาใหญ่ ฉันไม่เคยมีปัญหาใหญ่อะไร
จริงๆ คุณมีครับ
ไม่หรอกมั้ง
แล้วใบเสร็จจากบริษัทในบราซิลนี่ล่ะ
เขียนว่าคุณเป็นหนี้พวกเขา 3 แสน
ค่าลูกบิดอัศจรรย์
มันเหลวไหลสิ้นดี
ขอบคุณ
ลูกบิดประตูอะไร ตั้ง 3 แสนเหรียญ
แค่ 200 ก็หรูแล้ว
เอารับ
เบ็ลลินี่ล่ะครับ
เบ็ลลินี่คือคนเขียนหนังสือ เขาเกิดในห้องใต้ดิน
มีคนเช่าห้องใต้ดินคุณอยู่เหรอครับ
ก็เขาเกิดที่นั่น แล้วจะให้ฉันไล่เขายังไงเล่า
โอเค ดูจากทะเบียนจ้างงาน
คนของคุณดันมีชื่อตัวละครสมมุติ จากหนังสืออยู่ด้วย
เช่นใคร
ราชาแห่งดวงดาวยาเวห์
เขาไม่ใช่ตัวละคร
ท่านครับมีผู้คนที่..
ไม่ใช่พระราชาจริงๆ
แล้วดวงดาวยาเวห์ก็ไม่มีอยู่จริง
แต่เขาไม่ใช่ตัวละครสมมุติ
ก็นั่นไงครับ ถ้าไม่มีดาวนั่น
- คุณเวสตัน - ครับผม
คนที่มีแรงบันดาลใจ มันว่ากันไม่ได้หรอก
ขอโทษที ฉันแค่..
แบบว่า เพลินไปหน่อย
คิดว่ามันน่าสนุกดี
แต่เผอิญ..
ขอโทษนะ
เฮ้ ใครทำน่ะ
ผมเองฮะ
เธอพูดจริงน่ะ ใครช่วย
ไม่มีฮะ
มาโฮนี่ย์ สวัสดี มีคำถามนิดนึง
นิดเดียว ข้อเดียว เฮ้
โอเค คุณสมีห์
คุณต้องช่วยอธิบายที่มาของเรื่อง ที่คุณมาโกเรี่ยมยกเมฆนี่หน่อย
ยกเมฆเรื่องอะไรไม่ทราบ
เช่นมีใบกู้ยืมเงิน
พร้อมลายเซ็นต์จากโธมัส เอดิสัน
จริงน่ะ
"ป.ล.ขอบใจสำหรับไอเดีย" ที่มีภาพหลอดไฟพ่วงมาด้วย
ของจริงเหรอน่ะ
ไม่ ไม่ จะจริงได้ไง
ใบกู้หนี้มีลายเซ็นต์โธมัส เอดิสันเนี่ยนะ
มันดูเหมือนมีตัวตนอยู่ในโลกเหรอ
แหมแต่มันมีลายเซ็นต์ของเรานะ
ฮัลโหล ได้โปรด
ขอเวลาผมสักแป๊ปเถอะ
มาโฮนี่ย์ เดี๋ยว
แค่ต้องการคำอธิบาย แค่นิดเดียว
ได้ มันคือห้างของเล่นมหัศจรรย์
ห้างของเล่นมหัศจรรย์มีจริงที่ไหน
มีแน่นอน
ที่ว่ามหัศจรรย์หมายถึงพิเศษหรือเปล่า
เปล่า หมายถึง มหัศจรรย์
ไร้เทียมทาน
มหัศจรรย์
หรือแบบนี้ล่ะ
จ๊าบสุดสนุกสุด
โอเค
ข้างหลังผมนี่..
คือห้างของเล่น
ห้างทั้งใหญ่ ทั้งพิลึกกึกกือ
แต่ก็เป็นแค่ห้างของเล่น
นึกแล้ว พอเห็นสูทนั่นฉันรู้ปั๊ปเลย
รู้อะไร
คุณก็แค่มนุษย์
อะไรคือแค่มนุษย์
ก็คนแบบคุณไง
ผมแบบนี้ สูทแบบนี้ รองเท้าแบบนี้
เดินให้ควั่ก
อะไรจะเกิด คิดเป็นอยู่อย่างเดียว
มันก็แค่ห้าง
นี่ก็แค่ม้านั่ง
นี่ก็แค่ต้นไม้
ก็แค่สิ่งที่มันเป็น ก็เท่านั้น
เอาละ แต่นี่ ก็แค่ห้างๆ นึง
แน่นอนสำหรับคุณ
มันใช่
"คุณมีประกายหรือไม่"
ขอบอกว่าฉันผิดหวังในตัวนายอย่างแรง
ฉันเข้าใจความรู้สึกเศร้า หรือกลัว
หรือแม้กระทั่งระแวง แต่มันไม่มีเหตุผลเลย
ที่จะดูหมองหรือเริ่มหน้ามุ่ย
มีแต่ห้างใหม่เอี่ยมเท่านั้นมั้ง ที่จะแสดงมารยาทแบบนี้
ไม่ก็ห้างที่อายุแค่ไม่กี่ขวบ
แต่ห้างอายุขนาดนายนี่
สลดเหรอ
มันไม่น่าดูเอาเสียเลย
ความจริงที่ไม่อาจโต้แย้ง คือพรุ่งนี้ฉันจะจากไป
และมาโฮนี่ย์ผู้จิตใจดี จะเป็นคนดูแลนาย
โทษทีเพื่อนรัก
แต่มันคือความจริง
และพฤติการณ์แบบไหน ก็ไม่อาจเปลี่ยนมันได้
เธอรักนาย เช่นเดียวกับฉัน
เราต้องสู้หน้าวันพรุ่งนี้ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
ด้วยความมุ่งมั่น เริงร่า และกล้าหาญ
ขอแนะนำให้นาย หยุดกระเง้ากระงอดได้แล้ว
ฉันขอร้องให้นายจงตั้งสติ
ปั้นสีหน้าให้ดีที่สุด เมื่อถึงเวลาฉันออกเดินทาง
ตอนนี้มีชื่อว่า..
"สนุกและปัญญา บวกกันเป็นพื้นฐานสติปัญญา"
และมีคนมาใหม่ ชื่อคุณสมีห์
เป็นคนค่อนข้างเครียด
ที่รักลูกขลุกอยู่ที่ห้างทั้งวันเหรอ
ผมทำอะไรเยอะแยะ
เช่นอะไรบ้าง
ผมสร้างรูปประติมากรรม
เด้งลูกเด้งปิงปองได้ 2 หมื่นครั้ง
แล้วยังเดาวิธีถอดไพ่ให้ชนะ ได้ทุกครั้งโดยไม่ต้องโกง
เอริค เรื่องพวกนั้น เป็นสิ่งที่ลูกเล่นคนเดียว
แต่ก็มีคนอื่น รอบๆ
เราตกลงกันว่าลูกกลับก่อนกำหนดได้
ถ้าลูกพยายามมีเพื่อนตอนไปเข้าค่าย
ผมไม่ผิดที่คนอื่นไม่ชอบผม
ทุกคนจะรักลูกแน่
ถ้าเขามีโอกาสได้รู้จักลูก
ไม่หรอกฮะ เขาว่าผมติ่งต๊อง
เพราะลูกสร้างประติมากรรม ด้วยตัวคนเดียว
เพราะไม่มีใครอยากเล่นกับผม
ลูกชวนใครเล่นด้วยหรือเปล่าล่ะ
ไม่เชิงฮะ
เอริค ลูกต้องให้โอกาสคนอื่นบ้าง
ผมรู้ผลลัพธ์ฮะ
ลูกไม่รู้หรอกจ้ะ
เชื่อเถอะ
คนเรามักมีเรื่องเซอร์ไพรส์ตั้งเยอะแยะ
ขอเพียง เลือกใครสักคนนึง
ใครก็ได้
คนที่ลูกไม่รู้จัก และพยายามผูกมิตรกับเขา
ดูว่าจะเป็นไง
ผมไม่รู้จะเริ่มยังไงนี่ฮะ
ง่ายมาก เริ่มจากพูดคำว่า สวัสดี
"สวัสดี"
"ผมเอริค"
"ฉันเฮนรี่"
"ชอบเล่นหมากรุกไหม"
"เคยเล่นสมัยฉันเด็กๆ"
"อยากเล่นไหมล่ะ"
ฉันทำงาน
"งั้นตอนเลิกทำงานแล้วล่ะ"
"ฉันไม่เคยเลิกทำงาน"
"ว้า.."
มาโฮนี่ย์
- มาโฮนี่ย์ บาโลนี่ย์ - ท่าน
- ฉันมีปริศนาให้เธอทาย - ไว้ก่อนเถอะค่ะ
อย่าห่วงมันง่ายมาก
อะไรเอ่ยตัวเตี้ย น่าทึ่ง และร้อง โอ๊ย
นึกไม่ออกค่ะ
ให้ตายสิ
ตลกน่าดู
ท่านคะ มุมนี้มันเป็นอะไรไป
เรื่องคือ..แม้ฉันพยายามขนาดหนัก
ห้างก็ยังรับไม่ได้ กับการที่ฉันจะเดินทาง
เดี๋ยว เดินทางอะไร
ที่จริงตั้งใจ ให้เป็นเซอร์ไพรส์น่าประทับใจ
แต่ปรากฎว่าห้างตั้งใจให้เป็นอย่างอื่น
นั่นของชิ้นโปรดฉันนะคริสตีน
เดี๋ยว เซอร์ไพรส์นั่นแปลว่าอะไรคะ
ฉันจะยกห้างให้เธอ
คุณจะยกห้างให้หนู
เซอร์ไพรส์ เซอร์ไพรส์ เซอร์ไพรส์
- ขอโทษฮะ - ว่าไง
คุณมีเรื่อง "จอร์จผู้ใฝ่รู้ ตอนไปโรงพยาบาลไหม"
มาโฮนี่ย์
ไปดูก่อน
เป็นวรรณกรรมชิ้นเยี่ยมทีเดียว เข้าใจเลือกจริงๆ
- คุณอ่านหรือยังฮะ - เบ็ลลินี่
อ่านเหรอ
ฉันเคยกินมื้อเที่ยง กับชายหมวกเหลืองมาแล้ว
โอเค พูดจริงๆ นะคะท่าน
อะไร มาโฮนี่ย์
หนูรับห้างไว้ไม่ได้
ไหนบอกว่าเธออยากหาอาชีพใหม่ไง
หนูหมายถึงเขียนเพลง
ไม่ใช่คอยดูแลกิจการห้างค่ะ
ทำไมล่ะ เธอน่ะ
เธอทำได้ดีจะตาย
- คุณมาโกเรี่ยม - จ๋า
ขอบใจเบ็ลลินี่
นี่สำหรับสุภาพบุรุษผมแดงเพลิง
- คุณมาโกเรี่ยม - จ๋า
ทำไมคุณไม่บอกหนูก่อน
นี่เห็นชัดว่าเธอเข้าใจผิด เรื่องกฎการสร้างเซอร์ไพรส์
ถ้าเกิดหนูไม่อยากได้ห้างล่ะคะ
มันเรื่องอะไรเธอถึงไม่อยากได้
เพราะหนูทำคนเดียวไม่เป็น
ทำไมงั้น
เพราะว่าคุณต้องทำเองค่ะ
เหตุผลไม่ดีพอ
มันชื่อห้างมหัศจรรย์ของคุณมาโกเรี่ยม
ชื่อมันตรงตัว
นี่ยังไม่นับความจริงที่ว่า
คุณมีเวทมนตร์ ส่วนหนูไม่มี
แล้วคุณจะไปทำอะไร ถ้าหนูเป็นคนดูแลกิจการ
ฉันจะอำลา
อำลาเหรอ
- ขอโทษฮะ - ครับผม
หนังสือที่คุณให้ผมมันผิดปกติ
ผิดเหรอ
นี่มันไม่มีทางเข้าใจได้เลย
หนังสือมันล้อเล่นน่ะ
ฉันจะแจ้งเบ็ลลินี่เดี๋ยวนี้
- ขอบใจนะ - คุณมาโกเรี่ยมๆ
ว่าไงมาร์ค
ตามมาฮะ
มันพิลึกแปลกๆ กับแปลกพิลึกฮะ
อะไรเหรอ
เราวาดรูปด้วยนิ้วกันอยู่ตามปกติ
แล้วพอเคธี่เงยหน้า แล้วดูสิฮะ
สีมันจางหายไป
ต้องเช็คประตูกำหนดห้องซะแล้ว
"ห่วง"
หนู
"รถไฟ"
เชียร์ลีดเดอร์เหรอ
เริ่มหงุดหงิดแล้วมาโฮนี่ย์
เช็คสารบัญที
ฉันอยากได้ อมยิ้ม
ท่านคะ
มาโฮนี่ย์กฎแรงดึงดูดโลก เริ่มแผลงฤทธิ์แล้ว
ท่านคะ หนูขออมยิ้ม จากสมุดสารบัญ
แต่ได้ลิงยิ้มมาแทน
ลิงยิ้มเหรอ
เราไม่มีลิงยิ้มนี่นา
ไม่มั่นใจด้วยซ้ำว่า ลิงยิ้มคือตัวอะไรแน่
ใช่ไอ้ที่หน้าตาเหมือนแร็คคูนไหม
ท่านคะ เราไม่มีเวลาถกกันเรื่อง...
มาโฮนี่ย์ เราไม่มีเวลา ถกกันเรื่องลิงยิ้ม
เธอพูดถูก เอริคอยู่ไหน
ต้องทำอะไรบ้างล่ะเรา
เอริค มาช่วยหน่อย
เรามีปัญหา
ปล่อยนะ
ใครก็ได้ช่วยผมด้วย
ช่วยด้วยฮะแม่
"สำรวจท้องสมุทร"
เผ่นเร็วลูก
ไปทางนี้เถอะ
ขณะนี้ทางห้าง กำลังประสบปัญหาเล็กน้อย
กรุณาออกทางประตูหน้า
ใจเย็นและมีระเบียบด้วยครับ
จะให้ดีพยายามห่างสาวเมือกด้วย
3..2..1..ทะยานขึ้น
ท่านคะ
ปิดห้าง เราขึ้นไปประชุมกัน ข้างบนเดี๋ยวนี้
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่ทราบฮะ
แต่จะให้ดีคุณช่วยไล่จับ ตัวลีเมอร์ให้ได้ไหมฮะ
ฉันไม่รู้วิธีจับลีเมอร์ ฉันเป็นหมอฟัน
ผมก็ไม่รู้วิธีเหมือนกันฮะ
ผมแค่ 9 ขวบ
ขอโทษนะจ๊ะ
ฉันรู้สึกผิดหวังกับหนังสือ ที่เพิ่งเปิดอ่านจริงๆ
ห้างปิดแล้วค่ะ
ยังอยู่เหรอ
ปรากฏว่าอยู่
ไม่ใช่เผอิญเหรอ
นั่งเถอะ มาโฮนี่ย์
เราต้องเริ่มประชุม โดยการนั่งลงติด ๆ กันหน่อย
ต้องขอโทษด้วย
มอร์ติเมอร์กับฉันเตรียม ครีมปาดหน้าแพนเค้กไว้แล้ว
แต่..เขาฟาดแพนเค้กซะเกลี้ยง
ใครคือมอร์ติเมอร์
เขาเป็นม้าลายฮะ
- อะไรนะ - ม้าลายน่ะ
ช่างเถอะเอริค
เงียบหน่อยๆ
เอาละ หัวข้อประชุมข้อแรก เอริค
ฮะท่าน
เข้าใจเลือกหมวก
ขอบคุณฮะ
หัวข้อประชุมข้อที่ 2
ห้างเกิดอารมณ์เสียอย่างแรง
บ่งบอกถึงอารมณ์เกรี้ยวกราด
อารมณ์เกรี้ยวกราด
นายไม่เห็นหรอกเหรอ ไม่เห็นได้ไงน่ะ
เขาพลาดหลายเรื่องเลยค่ะ
แต่ผมไม่พลาดจะเห็นหมายเตือน
เรื่องสภาพเสื่อมโทรมจากคณะกรรมการ
เพราะไม่งั้นคุณต้องเสี่ยง กับการยื่นแบบฟอร์ม 435
พร้อมเอกสารกำกับแน่
เขาอยู่ในออฟฟิศฮะ
อ๋อเหรอ
ฉันเชื่อว่าห้าง เกิดอารมณ์เศร้ามากขึ้นทุกที
วันนี้เลยแผลงฤทธิ์ เพราะกลัวการจากไปของฉัน
รู้ไหม ฉันพยายามแล้ว
ที่จะกระตุ้นจิตใจของห้างนี้ ด้วยทีท่าจินตนาการ
และอารมณ์เดียวกันกับเด็กๆ ที่เข้ามาเล่นในห้าง
แต่กระนั้นมันยังแสดง แนวโน้มอารมณ์เดือดดาล
เหมือนเวลาเจอลูกค้าซึ่งไม่ประสีประสา
เช่นอารมณ์เกรี้ยวกราด
ชัดถ้อยคำชัดคำดี มาโฮนี่ย์
มันอาจอยากพักรบก็ได้ฮะ
ขอโทษครับ
แต่ห้างระเบิดอารมณ์เกรี้ยวกราดได้ไง
ไม่มีใครอธิบายให้คุณสมีห์เหรอว่า
นี่คือห้างของเล่นมหัศจรรย์
หนูพยายามแล้ว
นี่คือห้างของเล่นมหัศจรรย์ มันทำอะไรได้สารพัดสารเพ
แต่มันไม่ได้เริ่มหม่นหมอง จนกระทั่งเฮนรี่มา
ฉันเหรอ
นั่นฉันรู้เอริค
- อะไรนะ - คุณสมีห์
ถ้าผมเป็นตัวการให้แดนมหัศจรรย์ ของคุณอารมณ์บูดละก็
ผมยินดียื่นแบบฟอร์ม ให้สำนักงานส่งคนใหม่มาแทน
งานคุณต้องยื่นแบบฟอร์ม ไปเสียทุกเรื่องหรือไง
เปล่า มาโฮนี่ย์ บางครั้งผมก็เป็นฝ่ายรับ มันครึ่ง ครึ่ง
- ผมยื่นบ้าง รับบ้าง - เงียบก่อน
เงียบก่อนเงียบ
แต่นี่ขีดเส้นใต้ความจริงเรื่องนึง ที่ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ
ต่อเรื่องที่เกิดขึ้นในห้าง ในวันนี้ผมแค่อยู่แต่ในออฟฟิศ
นั่นไงคำนั้นอีกแล้ว
เลิกสะกิดสักนาทีได้ไหมขอร้อง
ไอ้คำว่า "ก็แค่" น่ะ ผู้ใหญ่เขาคุยกันอยู่โอเค
พอที
ถึงคุณเวสตัน มาช่วงประจวบเหมาะที่ห้างแผลงฤทธิ์
แต่เขาไม่ใช่สาเหตุ
เหตุผลเดียวที่คุณเวสตันมาที่นี่
เพื่อกำหนด "มรดก" ของฉัน ให้มาโฮนี่ย์
มรดกเหรอ
แปลว่ามาโฮนี่ย์ ได้ดูแลกิจการเหรอฮะ
สุดยอด
หมายความว่าไง มรดก
คุณคือทายาทในพินัยกรรมเขา
ทำไมต้องมีพินัยกรรม
ทำไมคุณรู้ว่ามีพินัยกรรม
บอกแล้วไงที่รัก ฉันจะอำลา
แต่หนูนึกว่าคุณแค่วางมือ หรือแค่พักร้อน
คุณหมายถึงอำลาทำนองไหนเนี่ย
มาโฮนี่ย์
ผมว่าเขาหมายถึงจะไปสวรรค์
- ใช่ไหมฮะ - สวรรค์
แดนสุขาวดี แชงกริลา
ฉันอาจกลับมาเกิดเป็นแมลงภู่ก็ได้
คุณจะดับวูบเหรอ
ดับน่ะหลอดไฟที่รัก ฉันจะจากลา
เดี๋ยว
มาโฮนี่ย์
เดี๋ยว คุณป่วยเหรอคะ
เปล่า
ถ้างั้นคุณมีแผนจะจากลาเมื่อไหร่
ราวๆ ตี 4 ครึ่ง
- เมื่อเช้าเขาพูดจาฟังไม่ได้ศัพท์ - ไม่ได้ศัพท์เหรอ
จากนั้นก็ไข้ขึ้นแล้วล้มหมดสติ
ฉันเปล่าทำยังงั้นซะหน่อย
นานอย่างน้อย 5 นาที
จากนั้นพอเขาฟื้นขึ้น
เขาก็..เขาก็สภาพเนี่ย
- ฟั่นเฟือนละมั้ง - ฉันเปล่า ฟั่นเฟือนๆ
เขาพูดอะไรไม่รู้ไม่มีสาระ
โกหก พกลม ขี้โม้ขี้ฮกทั้งเพ
เขาอ้างว่าเป็นเจ้าของห้างมหัศจรรย์
เรื่องจริงเธอทำงานที่นั่น
และเขาบอกอายุ 242 ขวบ และเป็นนักประดิษฐ์
ใครว่าฉันอายุ 242 ขวบ
ฉัน 243
งานวันเกิดฉันเธอก็ไปเอาลูกโป่งไปให้
ใช่ เขากำลังฟั่นเฟือน เลือดอาจคั่งในสมอง
เลือดคั่งเหรอ
ไอ้ที่ว่าคั่งที่เกิดกับฉันน่ะไม่ใช่เลือด
แต่เป็นความอัจฉริยะ
โอเค พยาบาลวางยาสลบเขาที
ทำไมต้องโกหกขนาดนี้
เพราะหนูจำเป็นค่ะ
โกหกตกต้นตาลนะ
หนูไม่สนค่ะ คุณต้องอยู่นานๆ
ที่รัก
ฉันอยู่นานแล้ว
สวัสดี
ค่ะ
หนักหน่อยนะคุณ
ใช่ หนักโข
ต้องขอบอกว่าผมวิตกน่าดู
ฉันก็ด้วย
ผมหาแทบเป็นแทบตายก็ยังไม่เจอ
กรมธรรม์ประกันของเขา
อะไรนะ
โรงพยาบาลสมัยนี้ ค่าใช้จ่ายมันแพงลิบลิ่ว
- คุณสมีห์ - อะไร
เขาอาจกำลังจะตาย
นั่นแปลว่าเรายิ่งต้องเตรียมพร้อม
เตรียมพร้อมเหรอ
ฉันเพิ่งรู้เรื่องนี้ได้ชั่วโมงเดียวเองนะ
ผมพยายามทำตัวเป็นประโยชน์
คุณนี่ยิ่งพูดยิ่งน่าขยะแขยง
- เฮ้ ผมก็แค่.. - แค่ อะไร
- เปล่าๆ - คุณ แค่ กลับบ้านไปน่าจะดี
ผมยินดีอยู่ช่วย
คุณสมีห์
กลับไป
ก็ได้
- รู้อะไรไหม - สวัสดี
คุณไม่น่าโหดใส่เขาขนาดนั้น
ก็เขาจะคุยแต่เรื่องประกัน
รู้ฮะ
แต่มันเป็นเรื่องเดียว ที่เขารู้พอจะพูดได้
เราจะทำไงดี
ไม่รู้สิ แต่มีปัญหาอีกเรื่องด้วยฮะ
อะไร
- คุณมาโกเรี่ยม - ทำไม
เขาไม่มีชุดนอนจะใส่
หมอตรวจไม่พบว่าคุณมีอะไรผิดปกติ
อ๋อแน่นอน
สุขภาพฉันดีเลิศ
งั้นทำยังไง คุณจะจากลา
มันถึงวาระแล้ว
แค่นั้นเหรอ
จะมีอะไรอีกล่ะ
แล้วเราจะทำยังไง ถ้าไม่มีคุณ
คุมกิจการไป
ท่าน หนูทำไม่เป็น
ฉันถึงให้กล่องคอนกรี๊ฟเธอไปไง
มันแค่ตั้งอยู่ตรงนั้น
เธอทำอะไรกับมัน
หนูไม่รู้จะทำอะไรกับมัน
มันเป็นแค่กล่องไม้
คิดอะไรไม่ออกเลยเหรอ
หนูคงคิดจะทำอะไรกับมัน ได้ตั้งเป็นล้านอย่างแน่
มีเป็นล้านเรื่องที่คนๆ นึง จะทำได้ด้วยกล่องไม้
แต่มาโลนี่ย์ เธอว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ถ้ามีสักครั้งที่คนนึง
ศรัทธาในมัน
ท่านคะหนูไม่เข้าใจ
เอริค ทำไมหนูน้อยตัวกะเปี๊ยกอย่างเธอ
ต้องลำบากหอบโน่นนี่ มาให้คนแทบไม่ป่วยคนนี้ด้วยล่ะ
สวัสดีหมอ
ผมเอาของที่คิดว่า คุณต้องใช้มาให้น่ะฮะ
เยี่ยมยอด
เอริค
อยู่เป็นเพื่อนคุณมาโกเรี่ยมหน่อยนะ
ฉันขอคุยกับคุณหมอแป๊ปนึง
ฮะ
มาโฮนี่ย์ ทำไมเธอต้องคุยกับหมอ
ไม่สบายเหรอ
มีอะไรมาบ้างเอริค
- โอเค - โอเค
ดูนะฮะ
เอาเลย
- ชุดนอน - เยี่ยม
แปรงสีฟัน
ยามเช้าชักมีสีสัน
และ...
กล้องจุลทรรศน์
สายยางฉีดน้ำ
กับหัวฉีด
ไม้กระดาน
แหม ขอบคุณ
กับนี่
เอริค อะไรน่ะ
แตรทองเหลืองฮะ
วิเศษสุด ส่งมานี่สิ
ถ้าเขาไม่ได้ผิดปกติอะไร
เราก็ต้องปล่อยตัวเขากลับ
เราไม่อาจรับผิดชอบคนที่สุขภาพดีเลิศ
ไม่ว่าจะอ้างว่าแก่ หรือมีเวทย์มนต์ขนาดไหน
ฉะนั้นคือคุณต้องพาเขากลับบ้าน
หมอ คุณต้องเข้าใจนะคะ
เขาตัดสินเองว่าเขาถึงคราวจะตาย
งั้นที่คุณต้องทำคือ
ให้เขาสำนึกว่าโลกนี้ยังน่าพิสมัย
อะไรน่ะ
คุณทำอะไรของคุณ
ซ้อมเป่าแตรทองเหลืองสิ
อะไรนะ
พรุ่งนี้จะเปิดฟรีคอนเสิร์ต ในตึกจิตบำบัดสักหน่อย
คนไข้อื่นๆ ต้องนอนนะ
ไม่
โรงพยาบาลนี้ไม่ต้องเซ็นต์ยินยอม
ก่อนยึดแตรของคนไข้ไปหรอกเหรอ
คุณไปเจอที่ไหนมาเนี่ย
ผมเจอฮะ
ในตู้เก็บอุปกรณ์
เราไม่เคยเก็บเครื่องดนตรี ไว้ในตู้อุปกรณ์
งั้นผมจะเจอมันได้ที่ไหน
ขึ้นไปทำอะไรบนนั้น
ยืนบนเก้าอี้ไงฮะ
โอเคพอๆ ทั้งคู่เลย ออกไปเลย
ไปเร็ว เร็วเข้า ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาเยี่ยมเขาใหม่
บาย
ลาก่อน เอริค
ลาก่อน มาโฮนี่ย์
อย่าไปก่อนพรุ่งนี้นะคะ
ตกลง
สำหรับคุณ..หนุ่มน้อย
คุณต้องพักผ่อน
เห็นด้วย เซ็งโรงพยาบาลนี้จะแย่แล้ว
เด็กนั่นไปทำอะไรอยู่บนโต๊ะ
แกไม่อยากเบียดบังพื้นที่นอนของฉัน
เอาละ ถ้าหากเจ้าช่วยฉันได้จริง
ถ้าเจ้าสามารถเผยถึงความรอบรู้ ที่จะช่วยให้ฉันจัดการได้ทุกเรื่อง
ได้โปรด
ลงมือเถิด
ก็ได้ งั้นฉันลงมือเอง
ตอนนี้มีชื่อว่า..
"การเปลี่ยนใจ ความคิด และกางเกง"
สวัสดี
สวัสดี เขาเป็นไงบ้าง
คุณสมีห์ ฉันแค่จะมาหยิบ ของให้คุณมาโกเรี่ยม 2-3 ชิ้น
แล้ววันนี้ฉันจะไม่เข้าห้างแล้ว
โอเค ผมแค่จะมานั่งทำงาน
นอกเสียจาก คุณจะให้นั่งทำข้างนอกนี่
จะทำตรงไหนก็ตามใจเถอะ
ผมหมายถึง ถ้าเกิดมีลูกค้า มาซื้อของเล่นแบบฉุกเฉิน
แบบว่าอย่างกระดานเกมส์อะไรแบบนี้
ผมก็พอช่วยได้
คุณช่วยได้เหรอ
ใช่ แบบว่า..
สมมุติเป็นวันเกิดทิมมี่
แล้วใครสักคนอยากซื้อเลโก้ หรืออะไรให้เขา
วันนี้คุณอยากดูแลห้างเหรอ
ไหนๆ ผมก็มาแล้ว
คุณสมีห์
โอเค ผมอยากดูแลห้าง
ผมนั่งรอมา 2 ชั่วโมง
เพื่อจะเสนอตัวช่วยดูแลห้างให้วันนี้
ทำไม
เพราะผม..
ผมมันงี่เง่า ผมรู้สึกแย่
เพราะผมไม่อยากให้คุณคิดว่า ผมไม่แคร์
ที่จริงผมแคร์
เพียงแต่ว่าคนบางคนอาจให้ดอกไม้
หรือส่งการ์ด กอดคนอื่น
ส่วนผมเจอหน้าใครเอาแต่เช็คว่า คนอื่นกรอกแบบฟอร์มครบไหม
วันนี้ผมอยากทำอะไรที่แปลกออกไป
เพราะผมชอบคุณ และอยากช่วยจริงๆ
คุณสมีห์
เวลาคุณมองฉัน
คุณเห็นอะไร
นัยน์ตาคู่สวย
ไม่ ฉันหมายถึง เห็นประกายบ้างไหม
ตอนนี้เหรอ
อะไรที่ระยิบระยับเหรอ
เปล่า แบบว่าเปล่งประกาย
ประกายทำนองไหน
แบบ..บางอย่างที่สะท้อน
ถึงพลังยิ่งใหญ่ที่พยายามเปล่งออกมา
รู้อะไรไหม ลืมมันซะ
ไม่ๆ มันอาจไม่ถึงขนาดประกายมั้ง
อาจจะประมาณแวววับ
ลืมมันซะ
หรือแว่บๆ
ช่างเถอะ
มือคุณดูพลิ้วเวลาจับโน่นนี่
สำนวนนักนะ
พลิ้วนี่ไม่ใช่ประกายเหรอ
ไม่
อรุณสวัสดิ์ที่รัก
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ดูสิ กางเกง
ทำไมเหรอคะ
เปล่า มันก็แค่กางเกง
หนูก็แค่หนู
วิเศษ ไปห้างกัน
อันที่จริง คุณจะมากับหนู
หนูใจสั่นนิด ๆ แฮะ
ทำไม
แบบว่าซนๆ เหมือนเด็กไงไม่รู้
ฉันแทบรอไม่ไหวแล้ว
ค่ะ
พร้อมนะ
ไปได้
ไม่เอา เอะอะอะไรก็ "ไป"
ก็ได้ งั้น "ทริสไคเดกาโฟเบีย"
นี่สิเจ๋ง
เอาละ พร้อมนะ
ดี
ทริสไคเดกาโฟเบีย
ขอพบผู้จัดการหน่อยได้ไหม
ทิม มีคนอยากคุยด้วย
ให้ช่วยอะไรครับ
ถือเป็นเกียรติอย่างสูง
ฉันมีคำถามเกี่ยวกับขนมปังฮ็อทด็อก
นั่นเรือนสุดท้ายแล้ว
37 วิ.
เยี่ยม
ดีมาก
ทีนี้เรารอ
เปล่า เราหายใจ
เรานับจังหวะ
รวบรวมพลัง
หัวใจเราเต้น
สมองเราสร้างสรรค์
วิญญาณเราเข้าสู่ร่าง
37 วิ.ใช้ให้ดีมันก็..เกินจะคุ้ม
ฉันงงตรงไม่มีใครรู้สักคนมาโฮนี่ย์
มันน่าคิดว่าบางคนในกิจการ ขนมปังฮ็อทด็อก
ควรจะรู้เบาะแสเกี่ยวกับความผิดปกตินี้
ตรงนี้ละ
เหมาะแล้วเหรอ
มาโฮนี่ย์
ฉันสับสนชะมัด
อะไรอีก
เต้น
เธอนี่สุดยอด
เป็นวันสุดท้ายที่ยอดเยี่ยม
อย่าหยุดสิ เต้นต่ออีกหน่อย
ไม่เป็นไรค่ะ
มาโฮนี่ย์ เธอทำแบบนี้เพื่ออะไร
หนูอยากให้คุณเห็นสิ่งดี ๆ ที่คุณจะเสียดายถ้าลาจากไป
โอเค
นึกว่านี่เป็นวันสุดท้ายที่ดีที่สุด ของคนที่เคยมีลมหายใจเสียอีก
นี่ต้องไม่ใช่วันสุดท้ายของคุณค่ะ
แต่มันใช่
ไม่
และต้องขอบใจเธอ
ที่ดูเหมือนมันจะน่าจดจำอย่างยิ่ง
ที่เหลือที่ฉันต้องทำ
คือโทรศัพท์แล้วชีวิตฉันจะจบบริบูรณ์
ตรงนี้เหรอ
นายพูดถูกแฮะ
อัจฉริยะนี่นาย
แม่นมากเรื่องตัวเลข
- น่าเป็นครูเนอะ - สวัสดีฮะ
ไง สวัสดี
วันนี้เงียบนะฮะ
ใช่ๆ ไม่มีลูกค้าเลย
มาโฮนี่ย์ไปแล้ว เหลือแต่ฉันคนเดียว
คุณอยู่คนเดียวมาตลอดเช้าเหรอฮะ
ใช่
แล้วห้างไม่ได้ทรุดใส่คุณเหรอฮะ
ทำอะไรอยู่น่ะฮะ
ฉันกำลังจดรหัสสินค้าอยู่
เปล่า กับไอน์สไตน์น่ะ
กับ..
ไอน์สไตน์ฮะ
พึมพำไปงั้นแหละ
ฆ่าเวลาเล่นน่ะ
แบบว่า.."แสร้งทำเป็น"
เปล่า ไม่ใช่
พยายามทำให้ตัวเองกระฉับกระเฉง
เวลาที่ไม่มีเรื่องอื่นให้คิด
เข้าใจใช่ไหม
ฮะ
เยี่ยม
นั่นละฮะ "แสร้งทำเป็น"
แต่มันโอเค
คุณอยู่นี่เล่นของเล่นไปเถอะฮะ
ผมไม่ปากโป้งหรอก
นี่ครับ
เยี่ยม
ไปเร็ว
ห้างมหัศจรรย์ของคุณมาโกเรี่ยมฮะ
เราขายของเล่น ไม่รับซ่อมสัญญาณวิทยุรถ
เอริค นี่ฉันโทรมาจากตู้สาธารณะ
ดีมากเลยครับ
ฉันมี 2 เรื่องจะต้องบอกเธอ
เรื่องแรก หมวกเธอ เอริค
ขอบคุณฮะ
และเรื่องที่ 2
ฉันภาวนาขอให้เธอมีเพื่อน โอเค
โอเค
รักเธอนะ
ทีนี้เรียกคุณสมีห์มาพูดหน่อย
เฮนรี่ โทรศัพท์คุณฮะ
ฮัลโหล
คุณสมีห์ ฉันมีเรื่องที่สำคัญสุด ๆ จะบอกนาย
กรุณาหยอดเพิ่มอีก 35 เซ็นต์
ฮัลโหล
- กรุณาหยอดเพิ่ม 35 เซ็นต์ - ฮัลโหล
ฮัลโหล
- กรุณาหยอดเพิ่ม 35 เซ็นต์ - ฮัลโหล
เดี๋ยวเขาก็นึกออกเอง
โอเค อีกทีสิ
ไม่เอาน่า
อย่าไร้สาระสิ
ถึงยังไงนายก็ต้องทำอยู่แล้วน่า
อีกทีสิ
ทำอะไรน่ะ
เราเจอขดลวดเจ้าปัญหาฮะ
ถ้าเราจัดแจงกันดี ๆ เราเข้าขากันแน่
ฮะ ก็ว่างั้น
แต่พวกของเล่นยังหงุดหงิดอยู่
นั่นสิ
วันนี้เลิกก่อนดีไหมฮะ
น่าจะอย่างนั้นนะ
เยี่ยม หมากรุก
- ว่าไงนะ - หมากรุก
ไม่ได้ ฉันต้องกลับสำนักงาน
เถอะน่า เฮนรี่ เกมส์นึง
ขอโทษนะ ไว้วันหลัง
ตาเดียวเอง
เฮนรี่
ครับท่าน
เฮ้..
รังเกียจไหม
ว่าไง
ปกติมาโฮนี่ย์จะเดินกลับบ้านกับผม
แล้วนี่จะมืดแล้วด้วย
ให้ฉันเดินไปส่งเธอไหม
ขอบคุณฮะ
สงสัยจังเธอไปหาหมวกนั่นมาจากไหน
ห้องผมฮะ
เหรอ ฉันเห็นเธอเปลี่ยนหมวกทุกวันเลย
ฮะ..ผมสะสมฮะ
สะสมงั้นเหรอ
คุณมาโกเรี่ยมบอกว่า ผมมีคอลเล็คชั่นหมวก
ที่เจ๋งที่สุดฮะ
ฉันรู้จักบางคนที่มีหมวก 4-5 ใบ
แต่ไม่เคยได้ยินว่า ใครสะสมหมวกมาก่อน
คุณอยากเห็นไหมฮะ
อย่าทึ่งเกินเหตุไปนะฮะ
เข้าใจ
"ห้องเอริค"
โอ้โห
เจ๋งใช่ไหมฮะ
เอริค ตอนเธอบอกว่าเยอะ ฉันนึกว่าคงสัก 20 ใบ
ไม่ฮะ ผมมีเยอะกว่านั้น
เธอใส่ทุกใบเหรอ
ฮะ ถ้าไม่ได้ใส่จะมีประโยชน์อะไร
โอ้โห
ลองใส่สักใบไหมฮะ
ไม่ละ ขอบใจ อย่าเลย
เฮนรี่
อะไร
เราต่างคนต่างรู้นี่ฮะ ว่าคุณอยากลองใส่
ข้าไม่รู้จริงๆ จะเริ่มตรงไหนก่อน
เราต้องซื้อแปรงสีฟัน ให้เจ้ามังกรขอรับ พณฯท่าน
เพราะพอขม้ำคนไปหมดเมือง ลมหายใจมันเหม็นคลุ้ง
มันกินเมืองเหรอ
มันกินคนทำขนมปังกับเมีย
มันกิน..
ช่างไม้กับลูกชาย 3 หน่อ
พอช่วงของหวาน..
มาใกล้ๆ สิ มันกินช่างรองเท้า
เข้าใจคิด
ไป
เจ้าตลกไปแปรงฟันให้มังกร
ข้าเหรอ
มันไม่ชอบข้า
แล้ว
หมายความว่าไง "แล้ว.."
ตัวมันใหญ่ยักษ์ และ..
มองไกลๆ ข้าดูยังกับ ไม้จิ้มฟันไม่มีผิด
เอริค
ใครอยู่ในห้องลูก
ใครกันจ๊ะ
คุณสมีห์ฮะ
อะไรนะ
เฮนรี่
เฮนรี่ โทษที เฮนรี่
เฮนรี่ เฮนรี่ไหน
เฮนรี่ เวสตัน ผมทำงานอยู่
คุณมาทำอะไรในบ้านฉัน
ผมกำลังเล่นติ๊ต่างอยู่
อย่าดุเขาสิฮะ
เฮนรี่เป็นเพื่อนผม
เหรอ
ฮะ
เยี่ยม
แก่ไปนิดที่จะเล่นเกมส์ติ๊ต่าง คุณว่าไหม
ใช่ๆ แน่นอนที่สุด
ขอโทษที นี่มืดแล้ว
ผมมีงานจำเป็นต้องทำ
ควรต้องทำ จะต้องทำด่วน
ไว้เจอกัน
ไม่มีงานบ้านเหรอ เอริค
รู้ไหมจริงๆ แล้ว
แกทำงานที่ห้างทั้งวัน ผมพนันว่า..
ไหนคุณว่าจะกลับไง
แน่นอน ขอตัวครับ
เจอกัน
มาโฮนี่ย์
อย่าไปนะคะ
ที่รัก
หนูยังไม่พร้อม
ยังไม่พร้อมให้มันจบ
ฉันเสียใจ
ตอนกษัตริย์เลียร์ตายในองค์ที่ 5
รู้ไหมเช็คสเปียร์เขียนไว้ว่าไง
เขาเขียนว่า "เขาตาย"
แค่นั้นไม่มีต่อสร้อย
ไม่มีแตรประโคม ไม่มีคำอุปมา ไม่มีคำลงท้ายสวยหรู
บทลงเอยของวรรณกรรม ซึ่งมีอิทธิพลสูงสุดตลอดกาลคือ
"เขาตาย"
ต้องอัจฉริยะขนาดเช็คสเปียร์ ถึงเลือกใช้คำว่า "เขาตาย"
ถึงยังงั้นทุกครั้งที่ฉันอ่าน 2 คำนั่น
ฉันกลับรู้สึกว่าตัวเองเป็นทุกข์หนัก
และรู้ว่าความเศร้าคือเรื่องธรรมชาติ
แต่ไม่ใช่เพราะคำว่า "เขาตาย"
เพราะเราเห็นชีวิตของเขา ก่อนที่จะถึงคำนั้น
ฉันอยู่มาครบ 5 องค์ของฉันแล้ว มาโฮนี่ย์
ฉันไม่ขอให้เธอสบายใจที่ฉันต้องไป
ฉันแค่อยากขอให้เธอพลิกหน้าหนังสือ
อ่านต่อไปเรื่อยๆ
ให้เรื่องถัดไปได้เริ่มขึ้น
และเมื่อใครถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
เธอจงเล่าถึงชีวิตฉันอันน่าอัศจรรย์
และจบด้วยคำเรียบๆ ง่ายๆ
"เขาตาย"
หนูรักคุณ
ฉันก็รักเธอ
ชีวิตเธอ
มันคือโอกาส
จงผงาดให้ได้
ลาก่อนเพื่อนรัก
"1764-2007"
"นักผลิตของเล่น คนมหัศจรรย์"
"ผู้คลั่งไคล้รองเท้าคุณภาพ"
"มาโกเรี่ยม"
มัน..
มันไม่แย่นักฮะ
เราพอปรับปรุงได้
ใช่ไหม มาโฮนี่ย์
มาโฮนี่ย์ลองทำห้างกันเถอะ
เผื่อมันจะสดใสขึ้น
ฉันเสียใจเอริค
ผมจะช่วยฮะ ขอแค่อย่าไป
เอริค
มาโฮนี่ย์ อย่าไปนะ
ฉันเสียใจ
แค่ต้องเติมมนต์อัศจรรย์นิดหน่อย
ฉันรู้
แต่ฉันไม่มี
"มาโกเรี่ยม"
ตอนนี้ชื่อว่าตอน..
"การเริ่มต้นใหม่"
"ขาย"
เอริค
ทำอะไรอยู่ฮะ
ฉันเล่นเพลง "เจนนิเฟอร์ จูนิเปอร์"
ทำไมฮะ
เพราะมีคนขอน่ะสิ
เปล่า ทำไมคุณมาอยู่นี่
ฉันต้องหาเลี้ยงตัวเอริค
งั้นทำห้างต่อสิฮะ
ฉันทำไม่ได้
ฟังนะ ใจฉันน่ะ อยากดูแลห้าง แต่ทำไม่ได้
ฉันไม่ใช่คุณมาโกเรี่ยม
เพราะงั้นถึงติดป้ายขายเหรอ
ใช่
ฟังนะ ฉันเสียใจ
ไม่ได้ตั้งใจให้เธอผิดหวัง
แบบนี้เหรอฮะที่คุณต้องการ
เปล่า
เปล่า แต่ฉันทำอย่างอื่นไม่เป็น
เลิกพูดแบบนั้นสักที
เอริค ฉันรู้มันยากสำหรับเธอ
มันยากสำหรับฉันเหมือนกัน
แต่ฉันเป็นเด็กอีกไม่ได้แล้ว
เพราะงั้นคุณมาโกเรี่ยมถึงยกห้างให้คุณ
ว่าแล้ว มิน่าพวกคุณถึงจะปิดกิจการ
มันหดหู่จัง
ผมไปเล่นตรงโน้นนะฮะ
จ้ะ
ไม่ แจ็ค อย่าแตะอะไรนะ
จริงๆ แล้ว ไม่เป็นไรค่ะ
ให้แกเล่นอะไรที่ชอบไปเถอะ
งั้นเราไปดูบันไดเวียนกันเถอะครับ
เล่นเป็นใช่ไหมจ๊ะ
โอเค ดูฉันนะ
เฉียบ เจ๋งฮะ
ใช่ มันเป็นแม่เหล็ก
แม่เหล็กทำงานยังไงฮะ
ไม่รู้สิ
มัน..
ใช้เวทมนต์เหรอฮะ
คือ..
ฉันเชื่อว่าใช่จ้ะ
กับบรรดาอพาร์ทเมนท์ชั้นบน
เป็นแหล่งเหมาะสำหรับทำรายได้
พวกลูกโลก พวกจรวดนั่น
ต้องบอกว่าระบบการใช้พื้นที่ของห้างนี้ สะเปะสะปะไปหน่อย
มันไม่ได้ถูกสร้างเพื่อให้มีระเบียบค่ะ
แต่ก็..ที่แน่ๆ เนื้อที่มันกว้างสมราคา
รวมพวกข้าวของด้วยใช่ไหม
ค่ะ รวมเครื่องเก็บเงิน
บานเลื่อน ต้นไม้ ลูกโลก
จรวดอวกาศ ประตูเนรมิตห้อง
โอเค เยี่ยม
เอาละ ฉันจะติดต่อมา
โอเค แจ็คที่รัก มาลูก จะไปแล้ว
มาดูนี่สิฮะแม่
ฟังนะ แม่ไม่มีเวลา แม่ยังต้องไปดูที่อีก 2-3 แห่ง
ปัดมือซะ
เราจะติดต่อมา
แม่ฮะ มันอัศจรรย์
เอริค
ผมมานี่เพราะมีข้อเสนอเฉียบๆ สำหรับห้างฮะ
ว่าไงนะ
ถึงผมจะไม่มีปัญญาจ่ายได้ เต็มมูลค่าได้ และแค่ 9 ขวบ
แต่คิดว่าคุณอาจสนข้อเสนอผมฮะ
ข้อความต่อไปนี้ระบุว่า ผมสามารถจ่ายค่ามัดจำให้มาโฮนี่ย์
เป็นจำนวนเงิน 237 ดอลลาร์ ด้วยเหรียญสลึง
บวกด้วยเช็คของขวัญ คริสต์มาสจากคุณยาย
อีกทั้งผมยินดีจ่ายคุณ ด้วยเงินค่าขนมของผม
และแบ่งเปอร์เซ็นต์กำไร ของห้างให้เป็นรายอาทิตย์
อีกทั้งอายุการทำงานผม ก็เป็นประโยชน์ด้วย
เพราะมันหมายถึงชีวิตผม ยังอยู่ได้อีกเยอะอาทิตย์
ยิ่งกว่าลูกค้าทั่วไป
หมายถึงค่าขนมที่จะได้
เธอทำแบบนี้ทำไม
ผมอยากโดดเข้าวงการอสังหาฯ
พลิกวิกฤติให้เป็นโอกาส
สร้างตัวให้เป็นคนเด่นแห่งเมือง
เอริค
สิ่งเดียวที่เราสามารถลงทุนได้คืออนาคต
เพื่อนยาก
- ผมอยาก.. - เอริค พอ..
ผมไม่อยากให้คนอื่นได้ห้างไปนี่ฮะ
ผมไม่อยากให้มันเปลี่ยนสภาพ
โอเค เข้าใจ
ผมยอม..ขายคอลเล็คชั่นหมวกผม
อย่าขายหมวกของเธอ
มันต้องมีวิธีสิฮะ
ได้โปรด
เธอกำลังจะพลาดอย่างมหันต์ฮะ คุณสมีห์
ให้เธอทำแบบนั้นไม่ได้
คุณคือเพื่อน
ช่วยหน่อยฮะ
ได้โปรด
"สวัสดี"
ว่าไง
สวัสดี
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ฉันว่าคุณไม่เข้าใจหรอก
ผมมีข่าวสำคัญ
ว่าไง
มีคนเสนอขอซื้อห้างแล้ว
ข้อเสนอดีมาก จ่ายเป็นเงินสด
จากคุณผู้หญิงที่แวะมาวันนี้
ผมรู้นี่จะค่ำแล้ว แต่ลูกค้าคาดคั้นคำตอบคืนนี้
คุณควรดูมันเสียหน่อย ตอนเช้าค่อยตัดสินใจก็ได้
โอเค
คิดว่าฉันควรรับไหม
มันก็..
คุณว่าฉันควรรับไหม
ตามความเห็นในแง่อาชีพผม
มันเป็นข้อเสนอที่เยี่ยมมาก
ดีกว่าที่เราคาดไว้เยอะ
ผมว่าคุณคงโง่แน่ ถ้าไม่คว้าไว้
แต่ผมไม่ได้มานี่
ในฐานะสมุห์บัญชี
ผมมาในฐานะเพื่อน
และคิดว่าคุณควรเก็บห้างไว้
คุณไม่ศรัทธาในห้างนี้ด้วยซ้ำ
ไม่ แต่..
ฉัน..ทำไม่ได้
ฉันอยากทำ แต่แค่ทำไม่ได้
แค่ทำไม่ได้
ใช่ คงงั้นมั้ง
นั่นอะไรน่ะ
มันคือกล่องคอนกรี๊ฟ
จริงๆ มันน่าจะช่วยฉัน ไขปริศนาที่ยิ่งใหญ่สักอย่าง
หน้าตาเหมือนกล่องไม้
ก็ใช่
คุณจะไขปริศนาได้ ด้วยกล่องไม้งั้นเหรอ
มันเป็นกล่องไม้มหัศจรรย์เจ้าค่ะ คุณสมีห์
ถ้าเจอมือที่ใช่.. มันก็จะทำบางอย่างพิเศษสุด
ซึ่งเราไม่อาจจินตนาการ
นั่นเป็นไปไม่ได้
นี่ละคืออะไรที่คุณไม่เข้าใจ
สิ่งที่คุณพลาดที่จะมอง
ทุกนาที ของทุกวัน ในทุกมุมของห้างนี้
ที่เกิดขึ้นคือสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
คุณเชื่อเรื่องพวกนั้นจริงเหรอ
ใช่
ว่าห้างนี้มหัศจรรย์น่ะ
คุณไม่เคยมองออก
ว่าสิ่งนี้เป็นยิ่งกว่าแค่กล่องไม้งั้นเหรอ
ถูกต้องที่สุด
ฉันเชื่อเต็มหัวใจ ว่ามันเป็นอย่างนั้น
แต่ความจริงอันโหดร้ายคือ มีแต่คุณมาโกเรี่ยมที่ทำได้
- คือ.. - มันเป็นห้างของเขาไม่ใช่ฉัน
คือว่า..
ฟังนะ ฉันซาบซึ้งที่คุณมานี่ แต่มันจบแล้ว
พูดอะไรทำนองว่า กล่องนั่นไม่ได้มหัศจรรย์สิ
มันมหัศจรรย์
เป็นอะไรของคุณ คุณสมีห์
พูดอีกทีว่ามันเป็นยิ่งกว่าแค่กล่องไม้
แน่นอนที่สุด มันเป็นยิ่งกว่าแค่กล่องไม้
ที่แน่ๆ มันขยับได้
ขยับ
เอาเลยเจ้าทำได้มากกว่านั้นแน่
ขยับ
เอาเลย อย่าห่วง
ถ้าเจ้าตกโต๊ะ ฉันจะช่วยหยิบขึ้นมา
ขยับ
เหลือเชื่อ
ตอนนี้ชื่อว่า..
"คุณต้องเห็นกับตาจึงจะเชื่อ"
หรือว่า "กวนประสาทคุณสมีห์เล่น"
คุณสมีห์
ตื่นเสียที เจ้าหญิงนิทรา
ว่าไงนะ
ลูกค้าเข้าแล้ว
ตื่นๆ มากลืนไข่ดาว
ไง
อรุณสวัสดิ์
ขอโทษนะที่ต้องปลุก แต่คุณนอนนานพอแล้ว
หัวไปโดนอะไรมา
มันเจ็บ ผมล้มแรงมาก
ล้มเหรอ
ใช่ คงตอนที่สลบไปน่ะ
หมายความว่าไง
ตอนผมหมดสติ
ฉันไม่ยักเห็นนะ
คุณเห็นเมื่อคืนไง
เมื่อคืน..ฉันกลับบ้าน
ไม่ๆ ก่อนหน้านั้น..
ผมเป็นลม
ฉันว่าคุณคงสับสนแน่
เปล่าๆ ผมสลบไป
จำได้ว่าหลังจากกล่องนั่นบิน
กล่องอะไร
กล่องอะไรเหรอ
มาโฮนี่
กล่องคอนกรี๊ฟน่ะ
คุณสั่งให้มันบินไปรอบห้อง
ฉันว่าคุณฝันแล้วละ
ฉันทิ้งคุณไว้นี่ให้ตรวจทานเอกสาร
คุณอาจหลับก็เลยฝัน
เปล่า ผมเปล่า
ผมไม่ได้ฝันชัวร์
ผมสลบไปหลังคุณทำให้กล่องนั่นบิน
เรื่องนั้นช่างมันเถอะ
ฉันกำลังจะขายร้าน
ว่าไงนะ
ใช่ จำข้อเสนอได้ไหม
เช้านี้เราจะเซ็นต์ข้อตกลง
ไม่ๆ เฮ้ๆ ไม่ได้นะ
ทำไมไม่ได้
เพราะว่า..พวกมัน..มหัศจรรย์
คุณคิดว่าห้างนี้มหัศจรรย์จริงเหรอ
ใช่ๆ ผมคิด
มันไม่ยากเกินจะเชื่อได้แล้วเหรอ
ไม่ๆ ผมไม่คิดงั้น
ไม่ ไม่เลยสักนิด ตอนนี้
ผมเชื่อว่าคุณสามารถสั่งให้มัน เป็นอะไรก็ได้ทั้งนั้น
ตัวคุณ..
ตัวคุณเองคือกล่องไม้
ฉันคือกล่องไม้เหรอ
ใช่ มาโฮนี่ย์ คุณเอง
และสิ่งที่คุณต้องเชื่อมั่นไม่ใช่กล่อง
ไม่ใช่ห้าง และไม่ใช่ผม
ที่คุณต้องเชื่อมั่นคือตัวคุณเอง
พระเจ้าช่วย
อะไรเหรอ
ประกายของคุณ
และนั่นคือจุดเริ่มเรื่องราว ของมาโฮนี่ย์
เธอคิดว่าเป็นไง
ไม่เลวฮะ
ขอบใจ